Ik heb een vraag
Adresgegevens
Wethouder Jansenlaan 200
3844 DG Harderwijk
0341 - 799 904 Contact Ik heb een vraag
schoentje

BLOG: Oh kom er eens kijken!

Oh kom er eens kijken wat ik in mijn schoentje vind……. Nou, bij mij thuis gaat dat ietsje anders. Waar de meeste kinderen, zo ook mijn twee andere zoons, naar beneden stormen om te kijken wat die beste Sinterklaas nu weer voor moois in hun schoenen heeft gestopt, lijkt het mijn middelste zoon Kick met ASS eigenlijk weinig te doen. Hoe kan dit? Ik ga op zoek naar verklaringen… 


Kick is gelukkig echt een goede slaper. Hij kan in het weekend zo tot 10.00 uur uitslapen. Terwijl ik dit opschrijf, klop ik het gelijk ook even af…je weet nooit natuurlijk. Ik lees vaak over kinderen met ASS die heel vroeg wakker zijn, meerdere malen per nacht wakker zijn of heel slecht in slaap komen. Ik prijs de hemel dat mijn zoon hier geen last van heeft. Want ik ben nogal op mijn nachtrust gesteld. Slaapgebrek maakt van mij echt geen gezelliger mens kan ik je vertellen. Mijn omgeving zal dit beamen ;-)


Een spannende maar vroege zondagochtend

Maar ik dwaal af. De zondagochtend breekt aan en ik word uit mijn bed getrokken door twee kinderen die de spanning niet meer de baas kunnen. “Mamma, kom nou, kom nou er zit een cadeau in mijn schoen. Kom nou naar beneden. MAMMA, KOM NU.” “Ik kom eraan jongens, even mijn sloffen zoeken.” En ik sleep mezelf uit bed op deze veeeelll te vroege zondagochtend. Natuurlijk ben ik te laat beneden. Ze konden zich niet meer bedwingen en staan te stralen met hun uitgepakte cadeaus in de hand. Ieder jaar weer een prachtig ‘mammamoment’. Ik hoop dat ze nog lang genieten van dit heerlijke kinderfeest. 


Kick, ben je al wakker?

Goed, waar zijn broers dus al lang beneden zijn en de cadeaus al lang en breed bewonderd, ligt Kick nog lekker te maffen. Meerdere keren gaan we checken of hij al wakker is. Meneertje komt namelijk niet zelf naar beneden, sterker nog hij komt niet eens zelfstandig zijn bed uit. Iedere dag moeten wij hem uit zijn bed halen. Heerlijk om te doen want hij schenkt je altijd een vrolijke glimlach. Eindelijk, we horen wat, hij is wakker. We halen hem uit zijn bedje en ja hoor, vrolijk als altijd. Zijn broertjes roepen: “Kick, Kick er zit een cadeautje in je schoen.” Ze kunnen niet wachten tot hij zijn pakje uitpakt, nieuwsgierig als ze zijn. Eenmaal beneden, loopt hij niet naar zijn gevulde schoen. Sterker nog, we moeten hem er echt op wijzen dat er een cadeau in zit. Ondanks het stevig aandringen van zijn broers om het cadeau uit te pakken, begint Kick liever de dag zoals altijd. Door pappa of mamma uit bed gehaald worden, rondjes door de kamer rennen, iedereen even begroeten met een kameraadschappelijk duwtje en bij de treinbaan kijken. Helemaal niet ohhhh kom er eens kijken wat er in mijn schoentje ligt….. Nee, vasthouden aan vaste patronen en rituelen. Zijn eigen ding doen, zoals hij gewend is, dat werkt voor mijn kind.

 

Het is misschien bijzonder gedrag. Maar voor hem zo belangrijk om de dag mee te starten. Zijn vaste patronen geven hem rust in zijn hoofd en een veilig en vertrouwd gevoel. Hij weet wat er gebeurd en kan daarna weer verder met het volgende. Structuur, vaste patronen en dagelijks werkwijzen zijn misschien weinig spontaan en dynamisch, eerder oudbollig en saai. En wie wil er nu een saai leven?? Maar zoals ik als zei, het werkt voor mijn kind. En wat voor hem werkt, werkt voor mij, voor ons, voor onze familie en onze omgeving. En hé, ieder nadeel heeft zijn voordeel. Ik moet zeggen, de vaste structuren die hij creëert geven ook richting aan mijn drukbezette leven en rust in mijn altijd ietwat chaotische hoofd. Zeker tijdens de feestdagen!


Wat ga jij doen met de feestdagen?

Over de feestdagen gesproken. Ga je weer hetzelfde doen als vorig jaar? Op familiebezoek bij oma, gourmetten met je schoonfamilie, spelletjes doen met je neefjes. Saaaiiii! Wees dan blij dat het weer net zo saai wordt als voorgaande jaren, met alweer dezelfde mensen én alweer aan je eigen keukentafel. En besef dat er mensen zijn die het een stuk minder hebben getroffen en verlangen naar een beetje saaiheid. 

Of doorbreek de saaiheid, gooi het roer om, doe eens gek, spring uit de band, verras jezelf! Of doe beide. Ik kies voor het laatste. Ik ga genieten van mijn gezin, mijn super mamma en lieve schoonfamilie, zoals ik altijd doe met de feestdagen. Maar ik ga ook zeker uit de band springen op één of twee feestjes. Wat je ook doet, maak er wat moois van en geniet met iedereen die je lief is! 


Ik wens iedereen fijne feestdagen.


Mijn naam is Angenieta en ik ben moeder van 3 zoons. De oudste is 6 jaar, de middelste 4 jaar en de jongste 3 jaar. We wonen in het mooie Harderwijk. Mijn middelste heeft ASS en een ontwikkelingsachterstand. Dit heeft behoorlijk impact op ons leven. Het is niet altijd makkelijk en soms best zwaar. Maar het levert ook heel bijzondere en mooie momenten op, die ik graag in mijn blogs met jullie deel.